Nuilen#3 (2015)

DIS bracht van 17 t/m 20 december 2015 het derde en laatste deel van het project NUILEN

Op sommige plekken slaat het leven je keihard met de realiteit in het gezicht. Je kijkt om je heen en ziet jezelf plotseling weerspiegeld in een vreemde lachspiegel. Vervlogen dromen, verworvenheden en fouten kijken je doordringend aan. En niemand lacht.

Voor de drie vrouwen in Nuilen#3 is het indoor speelparadijs zo’n plek. Onder hen Marie, die na woeste tijden is neergestreken in een nabijgelegen Vinex-locatie. Terwijl de kinderen zich uitleven, bespreekt zij met haar vriendinnen hier de dagen, maanden, jaren. Ze heeft alles bereikt wat ze wilde bereiken, maar steeds weer dringt iemand uit het verleden haar hoofd en hart in. Als een irritant liedje dat zich onafgebroken herhaalt op de achtergrond. Was het maar even stil….

Extra bij Nuilen#3

In het kader van Nuilen#3 bracht Angela Verkuijlen, Nachtburgemeester van Nijmegen, een talkshow (met als onderwerp: Nuilen) terwijl je naar Chimpie Champ werd gebracht.

Nuilen#2 (2015)

DIS bracht van donderdag 2 t/m zondag 5 juli 2015 het tweede deel van het project NUILEN

In een leegstaand congrescentrum op een steenworp afstand van de St. Stevenstoren bracht DIS het het vervolg op NUILEN#1. De voorstelling was te zien als losstaand deel.

In Nuilen#2 troffen we Marie alleen in het partijkantoor van Wilco Noodt. Deze barmhartige Robin Hood boert inmiddels goed. Hij is een lokale politiek partij begonnen die goed aanslaat in Nijmegen; idealistisch en met een hang naar de goede oude tijd. Want zo is hij. 
Zijn grote liefde Marie heeft zo haar twijfels over de wenselijkheid van dit succes. Daar waar het bij Wilco nieuwe stompe deuren opent, wakkert het bij Marie een onderdrukte emotie aan; destructie….

extra bij NUILEN#2; een rondleiding van Jac. Splinter!

In het kader van NUILEN#2  verzorgde Jac. Splinter een rondleiding onder de titel: ‘Hier is over nagedacht, maar waarom is dit het resultaat?

Een nuilende rondgang langs opzienbarende gemeentelijke keuzes in de openbare ruimte (enkel te volgen in combinatie met een reservering voor één van de voorstellingen).


terwijl mijn hoofd wacht (2008)

Voor het eerste project werd gekozen voor het café als locatie: de sociale ontmoetingsplek waar het leven in al z'n treurige en vrolijke kanten aan je voorbij trekt.

Associërend op deze locatie kwam DIS uit bij een nieuwsgierigheid van de cafébezoeker die een bezoek vaak extra interessant maakt. Pratend met je tafelgenoot, hoor je vlak naast je een ander gesprek dat niet voor jouw oren bedoeld is. Een gesprek tussen mensen die je niet kent en waar je dus ook niets mee te maken hebt.  Maar al doe je nog zo je best, toch wordt je oor getrokken naar het wel en wee van het tafeltje naast je. Hoe graag zou je niet even pauzeren met je eigen gesprek en aanschuiven aan die tafel? Of als een vlieg op het tafelblad rustig meeluisteren?

 

Voor de eerste voorstelling van DIS werd gebruik gemaakt van deze nieuwsgierigheid en kreeg men de kans om juist eens ongegeneerd mee te luisteren met anderen.

In het kleine bovengedeelte van café In de Blaauwe Hand speelden zeven spelers simultaan vier kleine voorstellingen, ieder aan een tafeltje: drie dialogen en één monoloog. Het publiek ging zitten waar ze wilden en kon zich tijdens de de voorstellingen verplaatsen: simpelweg je stoel daar aanschuiven waar je wilt luisteren of kijken. De vier korte voorstellingen waren inhoudelijk aan elkaar verbonden; allen momenten uit het leven van één man: Jozef, de gepensioneerde en alleenwonende oud C&A-medewerker.

Beneden op de tafeltjes van het café waren rond de voorstelling een aantal mini-decors gemaakt. Tafels ingericht alsof Jozef daar net nog geweest was en zaken uit zijn leven op de tafel had laten liggen. Hiermee liepen het café en het huis van Jozef in elkaar over.

 

spel:                        Clem Bongers

                               Marianne Hermans

                               Jos Verest

                               Erik Kremers

                               Marienke van  Terheijden

                               Henk Nieuwenhuijzen

                               Els Schutman


concept/beeld:     Natasja van Geel 

                             Jan Smeets

                             Pieter van Terheijden


tekst en regie:     Pieter van Terheijden


productie en techniek:     Jan Smeets


TERWIJL MIJN HOOFD WACHT is gespeeld op 27 oktober en 3 november 2008.

Als proeve voor het spelen aan een tafel waar het publiek ook aanzat maakte DIS een korte pilot-voorstelling. Aan een tafel in café Sterre in Nijmegen zag een klein publiek een eerste ontmoeting  tussen twee jonge vrouwen die elkaar kenden via internet. Gemeenschappelijk was hun liefde voor het verzamelen van vogelplaatjes, maar dit bleek niet genoeg voor een vriendschap. De pilot had plaats op 28 april 2008 en werd gespeeld door Dieuwertje van Kessel en Marienke van Terheijden.